Mijn lieve partner vond dat ik een nieuwe jas nodig had; als ik mijn regen/winterjas droeg schaamde ze zich een beetje als ze naast mij liep. Eigenlijk had ze -natuurlijk- gelijk; mijn winter/regenjas is niet bepaald nieuw meer, een beetje versleten en ook wat viezig. Ik ben nou eenmaal iemand die niet zo heel vaak nieuwe kleren koopt.

Omdat ik niet wil dat ze zich voor mij schaamt gingen we dan toch maar op zoek naar een nieuwe warme en waterdichte jas die behalve praktisch ook nog eens mooi is. Dat bleek niet makkelijk; in de eerste winkel (een herenmodezaak) lag de nadruk op “heren” en “mode” en niet op “waterdicht”. Bij de tweede winkel van een niet nader te noemen Algemene Nederlandse Wielrijdersbond werden we keurig geholpen; de verkoopster vroeg of ik op zoek was naar een vieze schoenen jas, althans dat verstond ik, mogelijk omdat ik een Nederlander met een migratieachtergrond ben, met een taalachterstand. Omdat ik dacht dat ze met die leuke woordspeling doelde op een wandeljas zei ik “ja, een vieze schoenen jas”.

Het duurde even voordat ik door had dat ze een zogenaamde “4-seizoenen jas” bedoelde. Nu was ik aan de beurt om me te schamen.

We konden er helaas geen geschikte vieze schoenen jas vinden die aan alle criteria voldeed, dus verlieten we de zaak en belandden in een derde winkel, vernoemd naar de atletiek tienkamp. Daar vond ik dankzij mijn personal style advisor een nette winter/regen jas.

Voortaan kan deze advisor gelukkig schaamteloos naast mij lopen. Mijn oude jas bewaar ik wel, en draag die voorlopig als ik door de modderige omgeving van de Xokumse Plassen ga wandelen.