We zijn enkele dagen in het Spaanse Valencia, in de wijk Cabañal. Tot het einde van de 19e eeuw was dit een zelfstandig vissersdistrict. Er staan kleine authentieke vissershuisjes en statige kleurrijke panden naast elkaar, in smalle of bredere straten. Helaas niet allemaal in een goede staat; veel oude huizen, bewoond of leeg, maar ook huizen die opgeknapt zijn of worden. Een levendige wijk met veel verschillen, op loopafstand van het het populairste strand van Valencia, La Malvarros.

Maar natuurlijk wilden we ook graag meer van het oude centrum van Valencia zien.

Hoewel er hier uitstekend openbaar vervoer is en overal leenfietsen te huur zijn (de stad is on-Spaans ingericht met uitstekende fietspaden) kozen we voor de coche del piernas.
Dus gingen we lopend naar de Jardin del Turia, het langgerekte park dat is aangelegd in de drooggelegde bodem van de Turia-rivier. Na een ernstige overstroming in 1957 met ruim honderd doden werd deze rivier omgeleid naar de buitenwijken van de stad. In de jaren tachtig werd besloten om op de vruchtbare gedraineerde rivierbedding een groot (ruim 9 km lang) groen park aan te leggen, dat in 1986 officieel werd geopend.
Het park bevat prachtige openbare tuinen, een voetbalveld, een tennisbaan, een jogging track, rozentuinen, fonteinen, vijvers, kinderspeelplaatsen, een botanische tuin, enz.

Onderweg stopten we nog even bij het Museum voor Schone Kunsten om o.a. de werken van Antonio Muñoz Degraín te bekijken.

Na een kort bezoek aan het Turia Park (gaan we morgen uitgebreid doen) begonnen we aan een wandeling langs de belangrijkste gebouwen van het oude stadscentrum, te beginnen met de Torres de Serranos.

Een van de hoogtepunten van de wandeling was de Catedral de Santa María de Valencia, waar net een mis met processie bezig was, maar we wel naar boven in de klokkentoren konden; 207 treden naar boven
Na dat bezoek was de kathedraal zelf weer vrij voor bezoekers en dat was echt indrukwekkend. Ten eerste kregen we spontaan voor toren en kathedraal ouderenkorting. Daarnaast zijn de geschiedenis en alle kunstvoorwerpen en relikwieën imposant. De kathedraal stamt uit de 13e eeuw en is gebouwd op de restanten van een moskee die weer gebouwd is op de restanten van een Romeinse tempel.
De kathedraal zelf is een ongewone mix van romaanse, gotische en barokke stijlen en herbergt vele artistieke schatten, waaronder verschillende schilderijen van Francisco Goya.
Maar het is ook de bewaarplaats van de einige echte Heilige Graal (of althans een van de enige echte)

Op basis van documentatie en archeologische studies wordt vermoed dat de Heilige Graal van Valencia de Graal is die Jezus gebruikte tijdens het Laatste Avondmaal. Het is gemaakt van agaat, een halfedelsteen, en is ongeveer 9 centimeter hoog en 9 centimeter in diameter. Het is versierd met twee gouden handvatten en een basis van goud, zilver en edelstenen. 

De kelk is al jarenlang onderwerp van veel speculatie, en de authenticiteit ervan is door sommigen in twijfel getrokken. In 2014 voerde een team van onderzoekers echter een wetenschappelijk onderzoek uit naar de beker en concludeerde dat deze inderdaad in de 1e eeuw na Christus is gemaakt en afkomstig is uit het Midden-Oosten, wat de bewering ondersteunt dat het de beker zou kunnen zijn die Jezus gebruikte tijdens het Laatste Avondmaal.

En o ja: niet te vergeten bezit de kathedraal een heleboel relikwieën, met als belangrijkste de linkerarm van Sint-Vincentius.