Ja, u leest het goed; in Kenia hebben olifanten een naam, en niet eentje die door mensen is verzonnen, maar door hun soortgenoten.
Onderzoeker Michael A. Pardo, als bioloog werkzaam aan de Colorado State University bestudeerde samen met zijn team met behulp van geavanceerde audio-analysetechnieken de vocalisaties van Afrikaanse olifanten in Kenia. Ze richtten zich op een specifiek type geluid dat olifanten maken, genaamd “rumbles”. Rumbles zijn laagfrequente geluiden die over grote afstanden kunnen reizen.
Uit duizenden opnames van olifantengeluiden die ze in de afgelopen decennia hadden gemaakt in Kenia concentreerde het onderzoeksteam zich op 469 “oproepen” tussen wilde Afrikaanse olifanten die bij het team bekend waren. Om te bepalen of de oproepen informatie bevatten die de ontvanger identificeerde, hebben ze een random forest machine-learning model getraind om de ontvanger van de oproep te voorspellen op basis van de akoestische kenmerken van de oproep.
De ontvanger van een oproep kon worden voorspeld op basis van de structuur van de oproep dan op basis van toeval. Ook bleken oproepen met dezelfde “spreker” en ontvanger leken aanzienlijk meer op elkaar dan oproepen met diezelfde “spreker” en andere ontvangers. Dit geeft aan dat olifantenroepen een naamachtige component bevatten die de beoogde ontvanger identificeert. Bij een test met het afspelen van opnames van oproepen bleken de beoogde ontvangers eerder te reageren en bovendien meer vocalisatie te produceren als reactie op het afspelen van roepen die aan hen waren gericht dan aan een andere ontvanger, wat aangeeft dat ze hun eigen ‘naam’ kunnen herkennen en erop kunnen reageren.
Oproepen van verschillende “sprekers” naar dezelfde ontvanger leken meer op elkaar dan roep van verschillende “sprekers” naar verschillende ontvangers, wat suggereert dat verschillende roepers vergelijkbare roep gebruiken om dezelfde ontvanger aan te spreken.
Kortom: Ze ontdekten dat olifanten een complex systeem van geluiden gebruiken om met elkaar te communiceren. Deze geluiden omvatten trompetteren, kreunen, brullen en spinnen. De onderzoekers ontdekten dat olifanten deze geluiden in verschillende combinaties gebruiken om informatie te delen over hun locatie, identiteit, emotionele toestand en intenties.
Een van de meest opvallende bevindingen was dat olifanten “woorden” lijken te hebben die specifieke betekenissen hebben. Zo werd bijvoorbeeld één geluid consequent gebruikt om gevaar aan te geven, terwijl een ander geluid werd gebruikt om voedsel te vinden.
Het onderzoek suggereert dat de vocale communicatie van olifanten veel complexer is dan eerder werd gedacht. Het onderzoek vergroot ons begrip van de sociale structuur en intelligentie van deze fascinerende dieren.

Bron:
Pardo, M. A., Fristrup, K., Lolchuragi, D. S., Poole, J. H., Granli, P., Moss, C., Douglas-Hamilton, I., & Wittemyer, G. (2024). African elephants address one another with individually specific name-like calls. Nature Ecology & Evolution, 1-12.
