Het eiland Borneo herbergt veel regenwoud; ongeveer 427.500 km² ofwel ruim de helft van het eiland. In de laaglandregenwouden van Borneo leven 15.000 plantensoorten, 380 vogelsoorten en verschillende zoogdiersoorten. Helaas nemen de laaglandregenwouden van Borneo af als gevolg van houtkap, jacht en de omschakeling naar commercieel landgebruik; voornamelijk gigantische palmolieplantages (waarover ik later nog wat kwijt wil).

Een van de regenwouden die gespaard zijn gebleven is het Danum Valley Conservation Area (DVCA). Dit is een 438 vierkante kilometer groot stuk relatief ongestoord reservaat in Sabah, op ongeveer 2 uur rijden van de bewoonde wereld. Het gebied heeft een unieke status; voordat het een beschermd gebied werd waren er geen menselijke nederzettingen in het gebied, wat betekent dat jacht, houtkap en andere menselijke tussenkomst niet bestonden, waardoor het gebied vrijwel geheel ruim 130 miljoen jaar oud primair regenwoud is; het is een ideaal natuurlijk “laboratorium” voor onderzoekers op het gebied van tropische bosecologie en -behoud, en broeikasgassen, klimaatverandering en biodiversiteit. Er zijn voorstellen gedaan om de site te nomineren als UNESCO-werelderfgoed.

En er zijn veel soorten planten en dieren in het wild. Het DVCA heeft een uitgebreide diversiteit aan tropische flora en fauna, waaronder soorten als de zeldzame Borneose orang-oetans, gibbons, muizenherten, nevelpanters en meer dan 270 vogelsoorten. Ook biedt Danum Valley bescherming aan vele bomen uit het Dipterocarpus geslacht die makkelijk 80 meter hoog kan worden. De hoogste tropische boom ter wereld is een Shorea faguetiana in Danum Valley met een hoogte van 100,8 meter die de naam “Menara” (Maleis voor “Toren”) heeft gekregen.

Aan de rand van dit reservaat is het Danum Valley Field Centre (DVFC) gevestigd; een gerenommeerde wetenschappelijke onderzoeksinstelling. trainingsdoeleinden op het gebied van natuurbehoud, onderzoek, onderwijs en herstel van habitats.
Er zijn daar enkele accommodaties voor toeristen. Vanaf hier kunnen bezoekers begeleide wandelingen maken door de jungle om vogels, wilde dieren, insecten, primaten, planten, bomen en insecten te spotten.

Ik voel me bijzonder vereerd dat ik de kans heb gehad om enkele dagen in het DVFC te verblijven. We hadden het geluk dat onze gids niemand minder dan Dennysius (“Denny”) Aloysius was. Hij werkt al meer dan 30 jaar als onderzoeker in het park en hoewel hij is gespecialiseerd in het bestuderen van Gibbons heeft hij een indrukwekkend uitgebreide kennis van het park en “alles” (voor zover al ontdekt) wat er in leeft. Zoals veel mensen hier droeg hij lage waterdichte rubberen schoenen met noppen die hier bekend staan als “Adidas Kampung” schoenen.

Een wandeling met Denny over een pad van een halve kilometer door de jungle kostte ons ongeveer 1 uur, omdat hij om de 5 a 10 meter stopt om te kijken en te luisteren of hij iets interessants kan ontdekken. En met succes: hij trakteerde ons constant op kleine en grote verrassingen zoals een bijzonder kevertje, plantje, krabje, slang, struik, boom, rode langoer aap, vliegenvanger, ijsvogel, sambahert, vliegende maki, wallace vliegende kikker, maleis civet, geelbuikprinia, vliegende eekhoorn, ijsvogels, bonte neushoornvogel, vliegende hagedis. veel duizendpoten, schorpioen, boomkrab, boskrab, uil, een tarantula en andere spinnen, sticky frog, wormen.

We liepen in de regen, leerden veel over de DVCA, de natuur hier en de onderzoeken die er gedaan worden. Van een afstand zagen we dat een orang-oetan alvast een nest aan het maken was voor de nacht.

O ja; lopen door het regenwoud in Danum Valley betekent ook het dragen van speciale “bloedzuigersokken”, omdat het gebied ook bekend staat om zijn populatie Haemadipsa picta, beter bekend als bloedzuigers, vooral de tijgerbloedzuiger.

Het dragen van de hoge bloedzuigersokken óver de (lange) broek, en een hemd met lange mouwen in de broek gestopt maken de kans kleiner dat je gebeten wordt door zo’n beest, maar het is vrijwel onvermijdelijk om er kennis mee te maken. Bloedzuigers zijn niet gevaarlijk maar hun beten zijn niet prettig en kunnen wel jeukende wondjes veroorzaken.

Denny wees ons er ook nog op dat we een bloedzuiger niet door moeten spoelen in het toilet, wat me brengt bij een nieuwe wijsheid.