Het is kwart over acht en ik fiets in de schermering over het viaduct.
Hoewel ik voorrang heb gooit de bestuurder van de tegemoetkomende
Ferrari het stuur om en rijdt met grommende motor net voor me langs.
Achter het stuur zit een jonge man, strak in het pak, die het stuur van
zijn kostbare bolide quasi-nonchalant rondslingert.
Ik rij het talud af en zie hoe de glanzende Ferrari nu achter een
Suzuki Alto rijdt; ook rood, maar dan niet glanzend, maar ietwat
verschoten. Beide auto’s proberen in te voegen tussen het overige
verkeer. Ik passeer de beide rode auto’s en zie dat de Alto wordt
bestuurd door een dame die met veel plezier meezingt met, vermoedelijk,
de autoradio. In het verkeer kan de Ferrari onmogelijk de Suzuki
passeren, maar de jonge man laat zijn motor vervaarlijk bulderen, zodat
het toch nog wat lijkt. De vrouw hoort het niet; zij hoort alleen de
muziek. Ik bekijk de twee auto’s en hun bestuurders en bedenk dat,
afgezien van de kleur, het verschil niet groter kan zijn.
Het verkeer sukkelt door. Ik overbrug de Rijn en moet aan de overkant
het verkeer dat rechts afslaat naar de Eusebiusbuitensingel voor laten
gaan. Eerst een vaalrode Suzuki Alto met daarin een zingende dame en
daarna een glanzend rode bulderende Ferrari met daarin een boos
kijkende jonge man.
Rood
Fruttekoek
7 januari 2014 6 reacties op Rood
Ah, je bent weer gereanimeerd.
Zelf heb ik een keer in Cannes een rode Ferrari ingehaald op de fiets. Het verkeer staat daar ‘doorgaans’ muurvast in het dorp en als gediplomeerd langsfietser had ik er geen moeite mee hem te lappen.
Dat zijn de kleine triomfen van het leven. Er kwamen mij op de snelweg eens twee Ferrari’s achterop, die zich al knipperend en bumperklevend naar voren werkten. Naar de leeftijd van de inzittenden te oordelen konden ze onmogelijk gewerkt hebben voor die auto’s. Een paar kilometer verderop stonden ze met een rookpluim vanonder de motorkap op de vluchtstrook, vrolijk toegezwaaid door het passerende verkeer. YES!!!
Was je verdwaald, Frut? En ja, al die drukte om een paar dage vuurwerkherrie, maar ’t ronkende kabaal van sportauto’s en motors gaat ’t hele jaar door.
Ha Frut, goed je hier weer aan te treffen met een nieuwe onnutigheid.
Zou dit een acceptabel compromis zijn voor de Ferrari man en de Suzuki vrouw?
Ik vermoed van wel, zolang deze maar kan bulderen én er een radio in zit!
Goed te zien dat je weer terug bent!