Ik ben even een paar dagen uit de running geweest, want ik had een ongelukje. Ik had namelijk gehoord dat het binnenkort verplicht wordt om ook op de fiets “handsfree” te bellen.
Dat zette mij aan het denken en ik ging wat rondvragen. Er bleken al allerlei hulpmiddelen op de markt te zijn om hansfree bellen op de fiets mogelijk te maken.
Zo kocht ik een “bluetooth headsetje” en met de grote kruiskop schoevendraaier zat de fietsbel er in een mum van tijd stevig op.

Bij de eerste testrit ging het mis. Ik zette de nieuwe aanwinst op mijn oor, besteeg mij trouwe tweewieler en snelde het asfalt op.
Vanuit de Ortolaanlaan wilde ik linksaf de Belle van Zuylendreef inslaan en daarbij was een kort belsignaal de bedoeling.

Ik stak mijn tong uit om de bel te bedienen en raakte met het puntje van mijn tong klem tussen de bel en het bleutooth dingentjen.
Met een enorme smak klapte ik op de keien van de Belle van Zuylendreef onder luid gelach van de hele buurt.

Twee tanden kwijt en een deuk in mijn Ego (da’s het merk van mijn fiets). Voortaan heet de betreffende straat dus Handsfree Belle van Zuylendreef.

In de buurt wordt mijn uitvinding trouwens nu “bloedtooth” genoemd.