Mijn eerste auto was een rode Fiat 127. Dit was de opvolger van de Fiat 850 en had een (destijds) modernere vormgeving en meer geavanceerde techniek. beter en werd in 1972 uitgeroepen tot “Auto van het Jaar“. Hoewel de 127 aanvankelijk alleen leverbaar was met een kleine achterklep werd in 1972 een versie met een grote achterklep en neerklapbare achterbank toegevoegd. Tegenwoordig heet dat een 5e deur.

Die 1972 uitvoering had ik als 2ehandsje gekocht. Eerlijk gezegd weet ik niet meer bij wie ik die had gekocht, maar wel dat hij al aan het roesten bij de linker C-dakstijl; een langwerpige roestplek die op een gegeven moment geschikt was om als brievenbus te dienen.

Ik heb er veel plezier van gehad, maar raakte in een slip op een natte kasseienstraatje in Weert, waardoor ik nogal hard tegen de stoeprand knalde met het rechter voorwiel. Pas maanden later werd ik bij een bezoek aan een vriendinnetje door haar vader gesommeerd om de auto te laten staan omdat de voorwielophanging dusdanig was verbogen dat het eigenlijk levensgevaarlijk was om verder te rijden.

Na een snelle kosten/baten analyse koos ik eieren voor mijn geld (want veel meer was het ding niet meer waard) en liet hem door een sloper afvoeren.

Om een beeld te geven waarom dit vehikel destijds in 1972 tot “Auto van het Jaar” was uitgeroepen wil ik verwijzen naar onderstaand historisch beeldmateriaal.