Toen vandaag een collega meldde dat hij mogelijk niet aan de stum (stand-up meeting) kon deelnemen omdat er een monteur voor de airconditioning zou komen moest ik meteen aan Harry Tuttle denken, en met name aan deze scene uit Terry Gilliams film Brazil waarin Harry als een guerilla monteur het appartement van Sam Lowry binnenkomt.
Even later zal Harry het appartement deskundig en onherstelbaar “repareren”.
Voor wie (om mij onbegrijpelijke redenen) niet bekend is met het werk van Terry Gilliam; Dat is een (in Amerika geboren) Britse filmmaker, animator en acteur, bekend om zijn kenmerkende en surrealistische visuele stijl. Hij werd in 1940 geboren in Minneapolis, studeerde achtereenvolgens natuurkunde, vrije kunsten, en ten slotte politieke wetenschappen in Los Angeles. Gilliam begon zijn loopbaan in New York, als tekenaar van een satirisch magazine, en zwierf na zijn militaire dienst een tijd door Europa en besloot later te emigreren naar Engeland. Daar belde hij John Cleese, de enige Engelsman die hij kende. Cleese introduceerde hem als enige Amerikaanse lid van het verder zeer Britse en illustere gezelschap Monty Python. Gilliam droeg voornamelijk bij als animator en regisseur, waarbij hij de iconische, surrealistische animaties creëerde die een kenmerk werden van het werk van Monty Python, maar hij nam ook deel aan enkele van hun sketches.
Terry Gilliam is ook nauw betrokken geweest bij films; als regisseur, producent en/of acteur. Enkele van zijn bekendste films zijn:
- Monty Python and the Holy Grail (1975)
- Jabberwocky (1977)
- Life of Brian (1979)
- Time Bandits (1981)
- The Meaning of Life (1983)
- Brazil (1985)
- Spies Like Us (1985)
- The Adventures of Baron Munchausen (1988)
- The Fisher King (1991)
- 12 Monkeys (1995)
- Fear and Loathing in Las Vegas (1998)
- The Brothers Grimm (2005)
- Tideland (2005)
- The Imaginarium of Doctor Parnassus (2009)
- The Zero Theorem (2013)
- The Man Who Killed Don Quixote (2018)
Gilliam staat bekend om zijn creatieve en visueel rijke stijl, vaak met complexe verhalen en satirische thema’s. Zijn werk wordt gekenmerkt door een mengeling van donkere humor, surrealisme en kritiek op de maatschappij, en door zijn unieke visie en gedurfde filmische experimenten.
En nu maar hopen dat de monteur die bij mij collega op bezoek kwam geen Harry Tuttle stijl van werken hanteerde.